मुरारीराज मिश्र

कति गर्छाैं तेराे मेराे ? छैन केही स्थायी । नाङ्गै अायाैं, जानु पर्छ, खाली हातै भाई ।। दु:ख गरि कमाएको, धन, सम्पत्ति, मान । मर्ने बेला पाईंदैन, अाफ्नाे साथमा लान ।। साँच्छाैं किन यस्तो धन, अाफू खाई नखाई ? नाङ्गै अायाैं, जानु पर्छ, खाली हातै भाई ।। नाता गाेता कुटुम्ब हुन्, स्वप्न जस्तै साथी । परिवार हाे माेहजाल, नजेलिनु जाती ।। ईश्वरकै गराैं स्मरण, संधै मन लगाई । नाङ्गै अायाैं, जानु पर्छ, खाली हातै भाई ।। गृहस्थीकाे कर्म संगै, गरे उपकार । तर्ने छाैं है अवश्य नै, हामी भवपार ।। देऊन् सद्बुद्धि ईश्वर, हामी सबैलाई ! नाङ्गै अायाैं, जानु पर्छ, खाली हातै भाई ।। कति गर्छाैं तेराे मेराे, छैन केही स्थायी । नाङ्गै अायाैं, जानु पर्छ, खाली हातै भाई ।।                                        ✍ मुरामि

✍ मुरारीराज मिश्र लेखक छर छिमेक तथा ईष्टमित्रहरु संगको सरसल्लाहबाट तिर्थ यात्रा जाने कार्यक्रम तय भयो । यात्रा ब्यवस्थापकसंग बसेर यात्राको प्याकेज बन्यो हाम्रो यात्राको मुख्य गन्तव्य तथा उद्देश्य नेपालका प्रसिद्ध गढीमाई, छिन्नमस्ता भगवती, सानो पाथिभरा, जनकपुरधाम, दन्तकाली, बुढासुब्बा, पिण्डेश्वर महादेव, अर्जुनधारा, सताक्षी धाम लगायत भारतका आसाम राज्यमा अवस्थित कामरुप कामाख्या मन्दिर, अरुणाञ्चल राज्यको परशुराम कुण्ड र सिक्किम स्थित सर्वेश्वरा धाम (नयाँ चारधाम) दर्शन गर्ने र बाटोमा पर्ने बिभिन्न देवस्थलको दर्शन एवम् पर्यटकीय स्थलहरुको अवलोकन गर्ने थियो। १३ दिने हाम्रो यात्रा प्याकेजमा बिहानको चिया, खाना र बेलुकीको खाना गरि दुई छाक खाना, बास र बसभाडा समावेश थियो भने, यी बाहेक साईट सिन गर्दा लाग्ने तथा अन्य खर्च भने आफैंले ब्यहोर्नु पर्थ्यो । कामरुप कामाख्या दर्शन पश्चात् तिर्थ यात्रा टाेली फागुन ४ गते बिहान ६ बजे हामी १५ जना तिर्थयात्री, यात्रा ब्यवस्थापक टोली र चालक दलका ५ जना गरि जम्मा २० जना सवार बस तिर्थ यात्राको लागि काठमाडौंबाट प्रस्थान गर्यो । मौसम सफा भएतापनि चिसो भ...

ठानेर दास आफ्नाे, माता कृपा गरिदेऊ । म भित्र हुर्किएकाे, माेह-घमण्ड हरिदेऊ ।। तेराे र मेराे भन्दै, धन् सम्पत्ति जुटाएँ । दानादी गर्न छाेडी, त्यै सम्पत्ति लुटाएँ ।। आएँ म खाली हात, माता दया गरिदेऊ । म भित्र हुर्किएकाे, माेह-घमण्ड हरिदेऊ ।। आफू र सन्ततिकै, खातिर खटें सधैं म । जानीनजानी मैले, कत्ति गरें कुकर्म ।। नासी सबै ती पाप, माता क्षमा गरिदेऊ । म भित्र हुर्किएकाे, माेह-घमण्ड हरिदेऊ ।। याे देहरुपी नाैका, ढलपल् गरिरहेछ । संसाररुपी सागर, तर्नै कठिन हुँदैछ ।। नाैका लगाऊ पार, आशा पूरा गरिदेऊ । म भित्र हुर्किएकाे, माेह-घमण्ड हरिदेऊ ।। ठानेर दास आफ्नाे, माता कृपा गरिदेऊ । म भित्र हुर्किएकाे, माेह-घमण्ड हरिदेऊ ।।                             ✍ मुरारीराज मिश्र

ईश्वर कस्ता हुन्छन् भनेर, छाेडिदिऊँ खाेज्ने काम । भन्न सकिन्न भेटिन सक्छन् , कुन रुपमा भगवान् ! हावा उनैको, पानी उनैकाे, आकाश धर्ती उनैको । पञ्चतत्वले निर्मित शरीर याे, बाेलीचाली उनैकाे । दाता उनै हुन् , के छ र हाम्राे,  किन गर्ने अभिमान ! भन्न सकिन्न भेटिन सक्छन् , कुन रुपमा भगवान् !   जन्मदिने उनै, कर्मदिने उनै, हामी माध्यम मात्र । माया, ममता राखि सबमा, बन्नु पर्छ सुपात्र । ब्याप्त उनै छन् जड चेतनमा, केवल् राखाैं इमान। भन्न सकिन्न भेटिन सक्छन् कुन रुपमा भगवान्  ! ईश्वर कस्ता हुन्छन् भनेर, छाेडिदिऊँ खाेज्ने काम । भन्न सकिन्न भेटिन सक्छन् , कुन रुपमा भगवान् !                                            ✍ मुरारीराज मिश्र

मुरली छ, कृष्णकाे हातैमा माेहनी रुप् राधा छिन् साथैमा देवकीका गर्भबाट जन्मे जेलभित्र गाेपी-ग्वाला-सुदामा थे श्रीकृष्णका मित्र नाैनी चाेरी खान्थे रे पातैमा नाचे कृष्ण राधाकाे साथैमा मारे पुतना र कंश दुष्ट शिशुपाल कालीनाग मारि रक्षा गरे गाेपी-ग्वाल बंशी बज्याे मधुरो रातैमा नाचे कृष्ण गाेपिनी साथैमा श्री बिष्णुका आठाैं रुप साक्षात् परमात्मा कृष्णप्रीया राधाजी हुन् स्वयं लक्ष्मीमाता किरीट मुकुट सुहायाे माथैमा नाचे कृष्ण भक्तका साथैमा मुरली छ, कृष्णकाे हातैमा माेहनी रुप् राधा छिन् साथैमा

त्याग्नै सकिन शम्भाे, लाेभ, घमण्ड, माया, बाटो देखाऊ चाँडै, हुँदैछ जीर्ण काया ! याे जिन्दगीको नाउ, चल्दैछ सुस्त सुस्त, काहाँ गएर डुब्ला ? याे मन् संधै छ त्रस्त । साह्रै भएँ थकित् म, देख्छु विपत् काे छाया, बाटो देखाऊ चाँडै, हुँदैछ जीर्ण काया ! कस्दैछ माेहपाश, गाँठो परेर जेल्दै, जाने भयो जीवन् याे, हाँस्दै, रूँदै र खेल्दै । भवपार तर्ने कर्म, गर्ने कसाेरी काहां ? बाटो देखाऊ चाँडै, हुँदैछ जीर्ण काया ! त्याग्नै सकिन शम्भाे, लाेभ, घमण्ड, माया, बाटो देखाऊ चाँडै, हुँदैछ जीर्ण काया !                                                -मुरामि

हतारो छ जैले पनि, संधै कामै काम । कैले हाेला फुर्सद खै, कैले भज्ने राम ? उठ्यो खायो चुठ्याे दाैड्याे, यही पेट भर्न, यस्कै लागि छैन बाँकी, क्यै कुकर्म गर्न । कैले लाग्ला याे बुद्धिकाे, घैंटाे माथि घाम ? कैले हाेला फुर्सद खै, कैले भज्ने राम ? म र मेरो परिवार, नातागोता भन्दै, जीवन याे बित्न लाग्यो, धन् सम्पत्ती गन्दै । कैले हाेला ईच्छा पूरा - 'पुग्ने प्रभु धाम', कैले हाेला फुर्सद खै, कैले भज्ने राम ? हतारो छ जैले पनि, संधै कामै काम । कैले हाेला फुर्सद खै, कैले भज्ने राम ?                            ✍ मुरारीराज मिश्र