मुरारीराज मिश्र

कति शान्त छ- आकाश ! तर उस्तै अशान्त छ- मान्छे । तारा टाँगेर  घाउ सिउँछ आकाश । मान्छे भने मुस्कान भित्र चर्किन्छ । माथि- मौन आकाश । तल- कोलाहल मन ।      ✍️ मुरारीराज मिश्र